Nie umiem wymyślać imion postaci.

Rysując w tym stylu ciągle czuję się trochę jak dziecko we mgle. Ale się uczę, z niektórych kadrów jestem nawet prawie zadowolony.
Mam tez problem z wymyślaniem imion. Póki co bohaterka nazywa się Amy, ale wynika to tak naprawdę z mojego niezdecydowania. Nie bardzo wiem nawet, z jakiej puli wybierać. Akcja dzieje się w świecie kompletnie zmyślonym, mógłbym więc zdecydować się na zmyślone imię, coś w stylu Imrandiel dla elfa, albo Nogernbart dla krasnoluda. Przynajmniej (teoretycznie) nikt się nie doczepi. Ale zawsze w takich sytuacjach boję się, że:
a) imię, które wymyślę, okaże się być imieniem jakiejś znanej już postaci i George Lucas mnie pozwie. Albo Kazik. (zapamiętać, nie nazywać żadnej postaci Kazik...)
b) imię, które wymyślę, będzie oznaczało "autor tego komiksu to dzidochap i chapie dzidę" albo coś w tym stylu w jakimś nieznanym mi, egzotycznym języku dzikich (np. niemieckim).
Mogę też postawić na polskie imiona, ale ponieważ świat jest wzorowany na typowym, amerykańskim superhero, będzie to brzmiało trochę niezręcznie.
A z drugiej strony używanie amerykańskich imion w polskim komiksie brzmi jak nazwanie dziecka Dżesika albo Andżelina.

Tak poza tym, bawię się też odrobinę z podziałem na plany. Próbuję użyć detali lub ich braku do stworzenia podobnego wrażenia, jak rozmycie/ostrość w filmie czy fotografii. To nie jest rzecz jasna nowa technika w rysunku, ale dla mnie owszem.

Mam problem z napisami. Na początku taka forma dymków dialogowych wydała się dobrym pomysłem, i w sumie dalej jest, niestety na jasnym tle dialogi tracą na czytelności. Będę to musiał później po prostu brać pod uwagę.